Skip to content

ไทม์แมชชีน

ปอน นิพนธ์
Popularity · Low

YouTube

Searching YouTube...

Lyrics

ตอนที่ยังเด็กเราทะเลาะแล้วก็เลิกกัน ตอนนี้คิดถึงคงจะไม่ทัน วันและเวลาที่ได้ใกล้กัน คิดถึงมากตอนที่เดินจับมือเธอเดินกลับบ้าน คิดถึงเสมอตอนที่วัยจัดจ้าน ไม่เคยเข้าใจว่าอะไรทําพลาด ปล่อยให้เธอหลุดมือไป จากที่เจอและก็พลาดกัน แยกแบ่งคนละทาง เดินคนละเส้นบนถนนคนละทาง ผ่านไปกี่ปียังไม่ลืมความทรงจําที่เคยทํามันกับเธอ คงจะเป็นเรื่องของวันและเวลา อยากย้อนกลับไปเพื่อจะบอกเธอ ไม่ได้มีอะไร มากแค่อยากจะกอดเธอ และก็บอกเธอครั้งสุดท้าย แค่ได้กอดเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เราต้องจากกันตลอดทางผมรักเธอ ถ้ามีไทม์แมชชีนจะย้อนเวลากลับไป ในตอนที่ฉันได้พบเธอ จะกอดเธอให้นาน จับมือเอาไว้ ไม่ปล่อย แต่คนเราย้อนเวลากลับไปไม่ได้หรอก เราย้อนเวลากลับไปไม่ได้หรอก เป็นคนธรรมดาแก้ไขไม่ได้หรอก ตอนที่มีเวลาก็ยังไม่ได้กอดเธอ ก็ยังไม่ได้กอดเธอ คิดถึงมากแบบว่าคิดถึงภาพวันวาน ที่เคยได้กอด ที่เคยได้บอกเธอว่ารักก่อนนอน และเธอก็บอก อยากให้เล่านิทานก่อนนอน รูปถ่ายผมไม่เคยลบไม่เคยหาย จําได้ทุกสิ่งแค่ไม่พูดและไม่ฉาย ถ้าขอโอกาสนี้มันคงจะไม่ทัน เพราะทุกวันเธอมีเขาอยู่ตลอดใจสลาย เสียดาย ทุกเวลาที่ผ่านกันมา เห็นแต่ภาพเธอยืนร้องไห้ กลางฝนอยู่ตําตา เธอไม่ธรรมดา เพราะว่าสูงส่งเกินเอื้อม นางฟ้าคงต้องคู่เทวดา ผมเป็นคนธรรมดาไม่ได้บินอยู่บนฟ้า แต่ว่าใจก็รักเธอมากมากเกินพรรณนา มีโอกาสให้ได้วนเหมือนที่บอกก่อนจะลา ยังคงเชื่ออยู่เสมอว่าจะวนกลับมา ถ้ามีไทม์แมชชีน แต่ว่าผมก็ไม่ได้เท่ห์เหมือนไลท์นิ่งแม็คควีน เธอคงจะไม่ชอบเพราะใจแอคซีน เป็นแค่เด็กหัวเกรียนทําทรงแอคลีน อยากย้อนเวลากลับไปก่อนที่จะเลิก ผมจะไม่ยอมให้เธอไปแม้แต่ครั้งเดียว ตอนที่ทะเลาะผมผิดเองเป็นคนเริ่ม หลังจากเธอไปก็นั่งเศร้ากินเหล้าเพียว ถ้ามีไทม์แมชชีนจะย้อนเวลากลับไป ในตอนที่ฉันได้พบเธอ จะกอดเธอให้นาน จับมือเอาไว้ ไม่ปล่อย แต่คนเราย้อนเวลากลับไปไม่ได้หรอก เราย้อนเวลากลับไปไม่ได้หรอก เป็นคนธรรมดาแก้ไขไม่ได้หรอก ตอนที่มีเวลาก็ยังไม่ได้กอดเธอ ก็ยังไม่ได้กอดเธอ ถ้ามีไทม์แมชชีนจะย้อนเวลากลับไป (ตอนที่ยังเด็กเราทะเลาะแล้วก็เลิกกัน ตอนนี้คิดถึงคงจะไม่ทัน) ในตอนที่ฉันได้พบเธอ(วันและเวลาที่ได้ใกล้กัน คิดถึงมากตอนที่เดินจับ) จะกอดเธอให้นาน (เธอเดินกลับบ้าน) จับมือเอาไว้ ไม่ปล่อย (คิดถึงเสมอตอนที่วัยจัดจ้าน ไม่เคยเข้าใจว่าอะไรทําพลาด ปล่อยให้เธอหลุดมือไปจากที่เจอ) แต่คนเราย้อนเวลากลับไปไม่ได้หรอก (แล้วก็พลาดกัน แยกแบ่งคนละทางเดินคนละเส้นบนถนนคนละทาง ผ่านไปกี่ปียังไม่ลืม) เราย้อนเวลากลับไปไม่ได้หรอก (ความทรงจําที่เคยทํามันกับเธอคงจะเป็นเรื่องของวันและเวลา) เป็นคนธรรมดาแก้ไขไม่ได้หรอก (อยากย้อนกลับไปเพื่อจะบอกเธอ ไม่ได้มีอะไร มากแค่อยากจะกอดเธอ) ตอนที่มีเวลาก็ยังไม่ได้กอดเธอ (และก็บอกเธอครั้งสุดท้ายให้ได้กอดเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เราต้องจากกันตลอดกาลผมรักเธอ) ผมรักเธอ ก็ยังไม่ได้กอดเธอ