Skip to content
Lyric
Dive
Public playlists
My playlists
Search
Sign in
ใหญ่แล้วอดเอา
F.HERO
Popularity · Low
+
🇹🇭 Thai · Original
0
0
YouTube
Searching YouTube...
Lyrics
Original
Translation
Bilingual
ลุกเจ้ากินผักตางป๋าย
ลุกขวายจะได้กินผักตางเก๊า
กําตี้แม่บอกแม่สอนเจ้า
อดเอาใหญ่แล้วเน้อลูกจาย
ดําน้ําหื้อมันหันทราย
นอนหงายหื้อมันหันฟ้า
วันเดือนเคลื่อนไปไผบ่ท่า
ลูกหล้าใหญ่แล้วหื้ออดเอา เอ้อ
กึ้ดถึงตอนน้อยน้อยตอนเฮาล้มลงต้าว
แม่บอกได้เกิดเป็นคนมันตึงมีเซอะมีง่าว
ล้มแล้วก็ลุกเหียบ่ใจ่เป็นเมื่อยเป็นไข้
เจ็บน้อยก็อดเอาเกิดเป็นลูกบ่าวจะไปไห้
จนเฮาใหญ่วันนี้ก็บ่เหมือนตอนละอ่อน
ความเจ็บบ่ใจ่แค่ต้าวมีแผลถลอกอย่างตะก่อน
บ้านต้องผ่อนมีแต่หนี้ปะแต่คนสัปปะลี่
ชีวิตต้องปะแต่คนหัววอกแต่คนขี้จ่มแต่คนจู้จี้
แต่ในใจลูกนี้ก็ยังจํากําแม่
ว่าลูกเหยคนเฮามันตึงมีดีมีแย่
นอนสลีวันใดจะไปลืมสาดลืมแคร่
ได้นั่งเสลี่ยงสักวันก็ลงเพราะชีวิตคนนั้นมันบ่แน่
ใส่เกิบแตะก้านว่าสายมันปุด
แต่เฮาก็ยังเหลือตี๋นบ่ใจ่เป็นคนตี๋นกุด
ลุกขึ้นลูกจายถ้าคิดจะเตวก็ไปหื้อสุด
ใหญ่แล้วหื้ออดเอาก้านแม่สั่งลุยฮาตึงบ่หยุดบ่ะ
ลุกเจ้ากินผักตางป๋าย
ลุกขวายจะได้กินผักตางเก๊า
กําตี้แม่บอกแม่สอนเจ้า
อดเอาใหญ่แล้วเน้อลูกจาย
ดําน้ําหื้อมันหันทราย
นอนหงายหื้อมันหันฟ้า
วันเดือนเคลื่อนไปไผบ่ท่า
ลูกหล้าใหญ่แล้วหื้ออดเอา
แม่บอกถ้าลุกเจ้าได้กินไส้อั่วจิ้นหมู
ได้กิ๋นพริกแดงพริกหนุ่ม
กินต๋ําบะหนุนกิ๋นอ่องปู๋
จําได้ตั้งเมื่อละอ่อนเต๊าใหญ่
ลุกขวายเมื่อใดจําเป็นได้กิ๋นก๊ะก้านผักไผ่ เอ้อ
โคะอะหยังปะล้ําปะเหลือ
จําได้สมัยละอ่อนบ่ะซอบง่าวกินแกงบะเขือ
แม่บอกหื้อเลือกเอาจะกิ๋นเข้านึ่งกับเกลือ
ก็แล้วแต่เน่อน้อยเหยหรือจะกิ๋นแก๋งตี้เหลือ
เป็นกําสอนตี้ล้ําลึกฝังใจ๋
มากึ้ดถึงกําแม่ต๋อนตี้ชีวิตมันเริ่มบ่ไหว
ว่าแกงบะเขือส้มตอนนั้นยังดีกว่าไหนไหน
เพราะเอาดอกเบี้ยในธนาคารมาแกงกิ๋นบ่ได้
จ๋ําไว้เน้อน้อยเหยใหญ่แล้วไปดีย่อย
ถ้าเตวเวยมันจะต้าวก่อก้อยเตวเน้อไอ่น้อย
แม่ขออย่างเดียวท้อได้แต่จะไปถอย
ใหญ่แล้วหื้ออดเอาเฮาบ่ไจ้เด็กเห่อ อื้ม
ถ้าอู้ถึงเมื่อตะก่อนตอนเป็นละอ่อนยอมฮับว่าหลึก
แม่เขอ่านหนังสือหนังหาเพราะว่าแม่กลัวพะญ๋าจะปึก
บ่ฮําบ่เฮียนวันนี้ถ้าสูใหญ่มาเดี๋ยวจะหู้สึก
บ่อยากหื้อยะก๋านตุ๊กแม่อยากหื้อลูกอยู่ในฮ่มตึก
ยามมืดยามดึกถ้าเล่นในป่าเดี๋ยวผีเอาซ่อน
ไอ่เฮาก็บ่หู้ฟ้านึกว่าในป่ามี Pokemon
ไปเล่นสุ่มมืดในป่าปอสดออกมาโดนแม่ตบง่อน
เป็นโขดเป็นเกียดเป็นไห้เป็นฮ้องหนีออกบ้านไปเอารถเครื่องฮ่อน
บ่เข้าใจ๋ว่าเป๋นบ่าหยังแม่ถึงจุถึงดุถึงด่า
ปอใดใหญ่มาผมจึงหู้ว่ากําแม่มีก่า
ความฮักของแม่ตี้มีมันบ่เปลี่ยนสีเหมือนกับจั๊กก่า
เป็นเครื่องขัดเกลาจิตใจ๋เหมือนกบไสไม้ของหมู่สล่า
กําจุ กําสอน กําด่า
รวมถึงเสียงเพี้ยตี้แม่ตบง่อน
เป็นความหวังดีของแม่แม้มีไม้แส้มาฟาดขาน่อง
มันเจ็บน้อยกว่าปะคนขี้จุ๊ปะคนกะล่อน
ปะคนหัววอก วอกไบ้วอกง่าว
อยากหื้อหมู่สูฟังกําแม่เหียพ่อง
ลุกเจ้ากินผักตางป๋าย
ลุกขวายจะได้กินผักตางเก๊า
กําตี้แม่บอกแม่สอนเจ้า
อดเอาใหญ่แล้วเน้อลูกจาย
ดําน้ําหื้อมันหันทราย
นอนหงายหื้อมันหันฟ้า
วันเดือนเคลื่อนไปไผบ่ท่า
ลูกหล้าใหญ่แล้วหื้ออดเอา
แม่บอกใหญ่แล้วนะลูกบ่าว
จะไปไหนก็ได้ขออย่างเดียวจะไปง่าว
แม่บอกใจ้ชีวิตอย่าหื้อมันปุดตืนน้ําลายตัวเก่าจําไว้จะไปลืน
แม่บอกอย่าเป็นคนโวคนเวาหู้อะหยังก็เอาหื้อแต้จะไปด้นจะไปเดา
แม่บอกถ้านั่งไห้จะมีแต่คนสมเพชเฮา
ลุกขึ้นมาลูกเหย ใหญ่แล้วหื้ออดเอา
แม่บอกใหญ่แล้วนะลูกบ่าว
จะไปไหนก็ได้ขออย่างเดียวจะไปง่าว
แม่บอกใจ้ชีวิตอย่าหื้อมันปุดตืน
น้ําลายตัวเก่าจําไว้จะไปลืน
แม่บอกอย่าเป็นคนโวคนเวา
หู้อะหยังก็เอาหื้อแต้จะไปด้นจะไปเดา
แม่บอกถ้านั่งไห้จะมีแต่คนสมเพชเฮา
ลุกขึ้นมาลูกเหย ใหญ่แล้วหื้ออดเอา