Ξεκίνησε αργά

Άξεστος - Aksestos

Popularity · Low

YouTube

Searching YouTube...

Lyrics

Ανοίγω τον ασκό μου βγάζω αναμνήσεις χίμαιρες Τόσες πολλές που ορισμένες είναι οξύμωρες Σε κάποιες έχω φίλους και σε κάποιες φίλους πύθωνες Μακάρι να 'σουνα εκεί για να το βίωνες Νιώθω την άπνοια ακόμα κι εκεί που φυσάει Όπου μοσχοβολάει είναι εκεί που κάτι μου βρωμάει Όπου δεν μπαίνουν νούμερα είναι η πράξη που μετράει Αν πιάσει η θεωρία ασ' την μόνιμα να μιλάει Αν σε χρειάζομαι θα σ' έχω κι αυτό είναι γεγονός Γι αυτό αν έφυγες δεν είναι επιλογή σου σαφώς Κι αν ήταν ίσως βλέπω πιο μπροστά ή απλώς Ξέρω να ξεχωρίζω το αγνός απ' το χαζός Να γίνει η σχάση πριν φτάσει η στιγμή του εγώ Να ξεσκαρτάρω συνήθειες που με κάνουνε παιδί Μα όποιος πέσει στην παγίδα θέλει να γυρίσει πίσω γι αυτό ζω Σαν 'μαι δέκα την κάθε στιγμή Ξέχωρα ωριμότητα μην μπερδεύεις τις έννοιες Ξόδεψε τον χρόνο σου σ' αγάπες όχι απέχθειες Προσωπικότητες ασήμαντες, τοξικές ανέντιμες Να αντιμετωπίσουν οι μπάρες μου είν' έτοιμες Και το 'χω βάλει στόχο να βρώ ένα καράβι απλό Με δύο συνοδείες να κοιμάμαι ήσυχος Κι αν πέσουν να μας φαν τα τέρατα να μας πνίξουνε κύματα Να τους εμπιστευτώ τα πιο βαθιά μου κείμενα Γυρνώ σελίδες στο τετράδιο ξανά Διαβάζω σκέψεις που αποτύπωσα παλιά Ο μήνας ξεκίνησε αργά Κι όλα μοιάζουνε τόσο απλά Γυρνώ σελίδες στο τετράδιο ξανά Διαβάζω σκέψεις που αποτύπωσα παλιά Ο χρόνος ξεκίνησε αργά Κι όλα μοιάζουνε τόσο απλά Στο σκέψεων μου το πηγάδι Έπεσα πάλι Προσπαθώ να σκαρφαλώσω μα Οι τοίχοι είναι μεγάλοι Η τύχη μου μικρή για να βρεθώ σ' αυτό το χάλι Οι φίλοι μου αδερφοί αλλά μας χωρίζει το μπουκάλι Δεν αναπνέω καλά από τη μύτη συχνά Μπουκώνω από υγρά που έπρεπε σε κάποιου τα μούτρα να τα φτύσω Όσο βάλθηκα να τα κρατάω μέσα στο μυαλό μου Με τη διαφορά ότι δεν ήθελα με τα σκατά να τα ταυτίσω Κι όμως έγινε Όπως ήρθε έφυγε Χρόνια περνάνε διαρκώς κι ας νιώθω πως Κανείς μαζί δεν έμεινε Έχω δύναμη ακόμα να σηκώνομαι στα πόδια μου ξανά Για άλλη μια φορά Για άλλη μια χρονιά Δε μετράνε πάντα οι αριθμοί Δεν είναι όλοι φίλοι αληθινοί Όσο βλέπω μακρυά μου Κοντά θολώνει η οπτική μου Η ζωή μου σαν μελωδία μελαγχολική Πρώτα βάζω τη σκέψη στο μυαλό να μουσκέψει Να εξηγήσω προτού πω λάθος όσα έχω πιστέψει Από αδυναμία Το ξέρω δίνω πίσω οσα παίρνω μα επιθυμώ τα διπλά και φταίω γιατί Απομακρύνομαι Αργά μα τελικά καταλήγω Συστηματικά αποστασιοποιούμαι μέχρι να φύγω μακρυά Κι ας μη θέλω Πως βάζω 'μπρος και δε λέω Πονάει η μοναξιά το ξέρω Και φταίω κι εγώ Γυρνώ σελίδες στο τετράδιο ξανά Διαβάζω σκέψεις που αποτύπωσα παλιά Ο μήνας ξεκίνησε αργά Κι όλα μοιάζουνε τόσο απλά Γυρνώ σελίδες στο τετράδιο ξανά Διαβάζω σκέψεις που αποτύπωσα παλιά Ο χρόνος ξεκίνησε αργά Κι όλα μοιάζουνε τόσο απλά