Skip to content

Niets nog wat het was

Popularity ยท Low

YouTube

Searching YouTube...

Lyrics

Vanochtend werd ik wakker, met regen op het raam En รฉรฉn klein, kort momentje dacht ik: Ze heeft haar regenjas toch aan? Ze zal toch niet vertrokken zijn, zomaar in een trui? Ze zal hopelijk toch zo slim geweest zijn om; te schuilen voor die bui En telkens weer mokerslag, plots het besef, hard en koud als glas Telkens weer kapotgaan want diep vanbinnen weten dat Niets wordt ooit nog wat het was Ik zie haar in de wolken, in de bloemen op het plein In elke man of vrouw, die klein en breekbaar durft zijn Ik hoor haar in het ritselen van de bladeren Van de wilgen langs de weg En als er zomaar plots een vogel fluit, dan denk ik: dat is zij! Telkens weer mokerslag, plots het besef, hard en koud als glas Telkens weer kapotgaan want diep vanbinnen weten dat Niets wordt ooit nog wat het was En telkens weer kapotgaan want diep vanbinnen weten dat Niets wordt ooit nog wat het was M'n regenjas, m'n laarzen, langs de Schelde loopt een pad Er staat een bankje bij het water en daar zie je De torens van de stad