Skip to content
Lyric
Dive
Public playlists
My playlists
Search
Sign in
Osa Me Kratane Edo
Rationalistas
Popularity · Low
+
🇬🇷 Greek · Original
0
0
YouTube
Searching YouTube...
Lyrics
Original
Translation
Bilingual
Κι όλο λιγοστεύουν όσα με κρατάνε εδώ
Κι όλα όσα δε σου 'πα είναι κόμπος στο λαιμό
Λέξεις που αιμορραγώ με το μελάνι απ' το στυλό
Στα τσαλακωμένα μου χαρτιά θα κοιμηθώ
Κι όλο λιγοστεύουν όσα με κρατάνε εδώ
Κι όλα όσα δε σου 'πα είναι κόμπος στο λαιμό
Λέξεις που αιμορραγώ με το μελάνι απ' το στυλό
Στα τσαλακωμένα μου χαρτιά θα κοιμηθώ
Πες της να μην ρωτάει για μένα, ντάξει;
Έκανα μήνες το μπουρδέλο στο κεφάλι μου να το βάλω σε τάξη
Πες του βγάλει το όνομα μου απ' το γαμώστομα
Ρώτα που ήτανε τις μέρες που αρρώσταινα
Έκανα δρόμο να έρθω κι όταν ήρθα η πόρτα έκλεισε
Το φως μέσα μου έσβησε η ιστορία τελείωσε
Το έθαψα αποσυντίθεται ήπια την κατάθλιψη
Με ένα τσεκούρι θα προλάβω όποια νεκρανάσταση
Ψυχές που κρέμονται απ' τα σύρματα του ηλεκτρικού
Μάτια καρφωμένα μεταξύ κενού και ουρανού
Ψάχνουμε μια αγκαλιά στον εαυτό μας να αποδείξουμε
Ότι δεν είμαστε ανίκανοι να αγαπήσουμε
Ψάχνουμε μια καρδιά αγνή πάνω της να ξεδώσουμε
Να βρούμε έναν τρόπο για να την ισοπεδώσουμε
Τα χέρια μου κλειστά και βλέπω έργο στο κεφάλι μου
Λες και έχω τρύπα στην αριστερή μασχάλη μου
Μελάνι από ταττού στο δέρμα οι πληγές καλή μου
Δύσκολες οι μέρες στο κελί μου
Όταν σε σκέφτομαι τρελαίνομαι
Γιατί τα χρόνια φεύγουν δεν ξεχάσαμε
Είναι μεγάλο βάρος όλος ο καιρός που χάσαμε
Φυλακίστηκα απ' τα ίδια μου τα ένστικτα
Πιο δυνατά κελιά αυτά που χτίζονται ανεπαίσθητα
Δεν έκανα ποτέ μου όνειρα μεγάλα, μάτια μου
Μόνο μην γίνω ο λόγος που θα ντρέπεται η μάνα μου
Το πάλεψα να νιώθεις ντάξει που με εμπιστεύτηκες
Μην αισθανθείς χαζή με τον μαλάκα που ερωτεύτηκες
Αγάπες της ζωής μου που ανασαίνουνε το βράδυ
Για να γεννήσουν φως καταναλώνουνε σκοτάδι
Για αυτό γράφω, βασικά στα αρχίδια μου η εικόνα μου
Πονάει το μυαλό άμα δεν βγούνε απ' το στόμα μου
Κι όλο λιγοστεύουν όσα με κρατάνε εδώ
Κι όλα όσα δε σου 'πα είναι κόμπος στο λαιμό
Λέξεις που αιμορραγώ με το μελάνι απ' το στυλό
Στα τσαλακωμένα μου χαρτιά θα κοιμηθώ
Κι όλο λιγοστεύουν όσα με κρατάνε εδώ
Κι όλα όσα δε σου 'πα είναι κόμπος στο λαιμό
Λέξεις που αιμορραγώ με το μελάνι απ' το στυλό
Στα τσαλακωμένα μου χαρτιά θα κοιμηθώ
Τι να σου πω να κρατηθείς;
Πέρασαν χρόνια και περίμενα να δεις
Ότι έριξα τα όρια μου, να μπορείς
Λίγο πιο ήσυχα ξανά να κοιμηθείς
Εγώ θα αντέξω μόνο μη μου ανησυχείς
Θα κουβαλήσω λίγο να ξεκουραστείς
Το μεγαλύτερο χαμόγελο να βρεις
Να μου το σκας όταν είμαι στις μέρες της σιωπής
Πες τους πως πέθανα πως δεν υπάρχω πια για αυτούς
Δεν εκβιάζονται τα συναισθήματα μου, ακούς;
Καιρός να δουν την άλλη όψη που συνειδητά την έθαβα
Γιατί σας πίστευα όταν σας δέχτηκα
Ο δρόμος ανηφορικός και έφαγα τα σκατά σας
Μα τίποτα δεν έγινε εύκολα και γρήγορα
Έδινα λύσεις σε όλα τα προβλήματα σας
Σα να 'μαι ο μπαμπάς σας κι η μαμά σας
Κερασμένα στα παιδιά
Καν' τα μπόλικα γιατί είν' τα τελευταία
Τράβα το σχοινί να κλείσει η αυλαία
Πια δε με κρατάει τίποτα, κι αυτό τίποτα με 'κανε κάτι
Κάτι που δεν είδατε ποτέ γιατί ποτέ δεν λάβατε αγάπη
Κι όλο λιγοστεύουν όσα με κρατάνε εδώ
Κι όλα όσα δε σου 'πα είναι κόμπος στο λαιμό
Λέξεις που αιμορραγώ με το μελάνι απ' το στυλό
Στα τσαλακωμένα μου χαρτιά θα κοιμηθώ
Κι όλο λιγοστεύουν όσα με κρατάνε εδώ
Κι όλα όσα δε σου 'πα είναι κόμπος στο λαιμό
Λέξεις που αιμορραγώ με το μελάνι απ' το στυλό
Στα τσαλακωμένα μου χαρτιά θα κοιμηθώ
Κι όλο λιγοστεύουν όσα με κρατάνε εδώ
Κι όλα όσα δε σου 'πα είναι κόμπος στο λαιμό
Λέξεις που αιμορραγώ με το μελάνι απ' το στυλό
Στα τσαλακωμένα μου χαρτιά θα κοιμηθώ
Κι όλο λιγοστεύουν όσα με κρατάνε εδώ
Κι όλα όσα δε σου 'πα είναι κόμπος στο λαιμό
Λέξεις που αιμορραγώ με το μελάνι απ' το στυλό
Στα τσαλακωμένα μου χαρτιά θα κοιμηθώ