Skip to content
Lyric
Dive
Public playlists
My playlists
Search
Sign in
Η Γη των Λωτοφάγων
Brando
Popularity · Low
+
🇬🇷 Greek · Original
0
0
YouTube
Searching YouTube...
Lyrics
Original
Translation
Bilingual
Ποια πρύμνη, ποια πλώρη;
Το κατάστρωμα πιάνει σκουριά
Και εκείνο το αγόρι
Της σειρήνας το τραγούδι ξεχνά
Του είπαν πως οι λωτοί
Σε βοηθούν να ξεχνάς τα φαντάσματα
Γιατί έρωτες που μείναν μισοί
Πονούν σαν τραύματα, ξέχνα με εσύ
Και αναρωτιέται ποια πόλη, ποια χωρά, ποια θάλασσα
Με ταξιδεύει πια, για που έχω ανοίξει πανιά, α
Αν χαρίζω πια τους στίχους μου σε άλλες
Αν τους χάρισα πότε σε εκείνη πραγματικά
Και εγώ όταν δένω πια δεν δένομαι
Δέθηκα στο κατάρτι μια φορά
Και άλλη μια με εκείνη, πλέον άπλα πορεύομαι
Στην μοίρα του άνεμου, στην αγκαλιά των κυμάτων
Απ' όταν έφαγα τους καρπούς της γης των Λωτοφάγων
Στα καπηλιά λέω πως δεν θυμάμαι ποιος είμαι
Μου φέρνει μια κοπέλα με αθώα ματιά
Και εγώ αντιδρώ μηχανικά
Το πρωί θα φύγω πριν ξυπνήσει
Πριν μάθει για μένα πολλά
Και τα ρομάντζα θα γίνουν ρουτίνα
Κάθε μηνά τον ερωτά λιγότερο θυμάμαι
Στους Θεούς προσεύχομαι όλα καλά να πάνε
Τα βράδια να κοιμάμαι κενός άλλα να κοιμάμαι
Τι τραγούδι σου είχα πει και με αγάπησες;
Πόσες θάλασσες μακριά μου ζεις;
Ποιος αέρας τα ποιήματα μας πήρε;
Ποιος θυμάται πλέον τι ήμασταν εμείς;
Και έχω φύγει πες της, δεν θα γυρίσει πες της
Πες της πως ξέχασα και ζω ευτυχισμένος πες της
Πως από την σκύλα και την Χάρυβδη δεν πέρασα
Στην Κίρκη η στης Καλυψώς την νήσο έμεινα πες της
Και εγώ θα πω στον εαυτό μου ότι έμαθα
Πως δεν πειράζει που από τον λωτό δεν έφαγα
Πως έχω μάθει να τιθασεύω τις μνήμες
Γύρισα σώος και ίδιος και στην διαδρομή δεν πέθανα
Και αν καταλάβει το ψέμα να το αρνηθείς
Απ' την αλήθεια δεν θα βγει νικητής, αυτό είναι νόμος
Αγαπημένη μου μην έρθεις να με βρεις
Έτσι και αλλιώς θα λυγίσω και θα έρθω πρώτος
Να σου πω πως, δεν θα πέθανα για σένα
Μα θα σκότωνα οποίον αναπνέει για ένα σου βλέμμα
Είναι γραφτό μα δεν θα πέθαινα για σένα, γιατί θα σε άφηνα πίσω
Και κάνεις δεν ταιριάζει πιο πολύ από 'μας τους δυο
Τι τραγούδι σου είχα πει και με αγάπησες;
Πόσες θάλασσες μακριά μου ζεις;
Ποιος αέρας τα ποιήματα μας πήρε;
Ποιος θυμάται πλέον τι ήμασταν εμείς;
Αυτό το τανγκό το χορεύω στα βράχια
Νόμιζα σ'άκουσα να λες "σ'άγαπώ"
Μα η ανάσα σου ψίθυρισε