Skip to content
Lyric
Dive
Public playlists
My playlists
Search
Sign in
Dromologia
Ethismos
Popularity · Low
+
🇬🇷 Greek · Original
0
0
YouTube
Searching YouTube...
Lyrics
Original
Translation
Bilingual
Μέρες έρχονται, μέρες περνάνε
Γεμίζω δουλειές το ημερολόγιο
Πίστευα θα ζω για πάντα μα όλοι έχουμε ένα τελευταίο δρομολόγιο
Ίδιες διαδρομές και ίδια μέρη
Να αλλάξω κι άλλο δεν με ενδιαφέρει
Ήρθε ο καιρός να το ευχαριστηθώ
Κι εδώ που ζω οχτώ μήνες έχει καλοκαίρι
Όλοι οι φίλοι μου είναι καλά
Αυτή που αγάπησα είναι καλά
Η μητέρα μου είναι ζωντανή
Κι ο καπετάνιος μας κοιτάει από ψηλά
Δούλεψα πολύ να φτάσω ως εδώ
Γελάω και κλαίω σαν παιδί μικρό
Γιατί όσα φανταζόμασταν τα έχω εδώ μπροστά μου και δεν μπορώ να τα δω
Έχω περάσει τα όρια της νιότης
Και της ενηλικίωσης της πρώτης
Όσο προχωράς το μονοπάτι στενεύει και ο χρόνος γίνεται προδότης
Η Σούκι μόλις έκλεισε τα εννιά, λένε μην σκας είναι απλά γατιά
Που να 'ξεραν πως ήτανε η μόνη που στάθηκε δίπλα μου στην μοναξιά
Πάω ένα ταξίδι μόνος να ανασάνω
Η δικιά μου λέει νιώθω πως σε χάνω
Και το μόνο που σκέφτομαι είναι φτάνει πια με τις κιθάρες Melow λίγο πιάνο
Τον δίσκο αυτό τον έκανα για μένα
Ήθελα να ακούσω ένα μπράβο από μένα
Γιατί όσο κακό και αν έχω κάνει σε άλλους κανένας δεν με μισεί όπως εμένα
Ζω για τη μέρα
Που θα γυρίσουμε παρέα όλη την υδρόγειο σφαίρα
Κόντρα σε όλους κόντρα στους καιρούς και κόντρα στον αέρα
Την ευτυχία που έψαχνα βρήκα σε πράγματα μικρά
Ό,τι κι αν πέρασα όλα καλά και τώρα πια
Ζω για τη μέρα
Που θα γυρίσουμε παρέα όλη την υδρόγειο σφαίρα
Πυξίδα μας ο ουρανός και χάρτης μας θα 'ναι τα αστέρια
Πριν να χαθούμε για πάντα και αφήσουμε τη γειτονιά
Έλα να την χαζέψουμε σαν να 'ναι η τελευταία φορά
Αυτό που ακούς είναι αληθινό
Σαν το νερό που τρέχει καθαρό
Σαν να κοιτάς τον ουρανό πριν να γεννήσει ένα φυσικό φαινόμενο
Χαμογελάμε όταν οδηγάμε
Γιατί το ονειρευόμασταν όταν δεν είχαμε να φάμε
Ξέρω που πάμε, δεν μας φοράει αυτό, το φοράμε
Όλοι μας έχουμε ιστορίες, όλοι μας περάσαμε υπογλυκαιμίες
Μέσα σ' απομονωμένα πάρκα και ετοιμόρροπες πολυκατοικίες
Τα βράδια αυτά μας έχουν διαμορφώσει
Πως γίνεται η μύτη μου να σηκώσει;
Τι να πούνε και τα χέρια αν έρθει η πραγματικότητα και σου τη δώσει;
Ταξίδια σε υπόγειες στοές
Μέσα σε κόκκινες και μπλε γραμμές
Γεμάτος κόσμο ο συρμός μα αυτές είναι οι πιο μοναχικές μας διαδρομές
Μιλάμε μόνοι μας ψιθυριστά σαν να σκεφτόμαστε όλοι δυνατά
Είκοσι μέτρα κάτω από τη γη κι εδώ έχει μόνιμα μαύρα μεσάνυχτα
Αυτή η βαλίτσα πάει μακριά
Πίσω στα χρόνια μας τα παιδικά
Ήμουνα δώδεκα χρονών πρώτη φορά που άκουσα να παίζει ονειρολόγιο
Δεν αγοράζουν χρόνο τα λεφτά
Κι ας είμαστε άνετα οικονομικά
Τόσα χρόνια μετά και ακόμα να έρθει αυτό το τελευταίο δρομολόγιο
Ζω για τη μέρα
Που θα γυρίσουμε παρέα όλη την υδρόγειο σφαίρα
Κόντρα σε όλους κόντρα στους καιρούς και κόντρα στον αέρα
Την ευτυχία που έψαχνα βρήκα σε πράγματα μικρά
Ό,τι κι αν πέρασα όλα καλά και τώρα πια
Ζω για τη μέρα
Που θα γυρίσουμε παρέα όλη την υδρόγειο σφαίρα
Πυξίδα μας ο ουρανός και χάρτης μας θα 'ναι τα αστέρια
Πριν να χαθούμε για πάντα και αφήσουμε τη γειτονιά
Έλα να την χαζέψουμε σαν να 'ναι η τελευταία φορά