Κάρπα
σκίτσο
Popularity · Low
YouTube
Searching YouTube...
Lyrics
Κοίτα πως γίναν οι συνήθειες σημάδια
Κάτω από σκονισμένα τζάμια
Μάτια κοιτάνε απελπισμένα
Μάνα το χάος δεν λυπήθηκε ποτέ του τι μας νοιάζει
Και όλο στερεί σημαντικά πολύ πράγματα για τον καθένα
Ο κόσμος μιλάει γιατί δεν ξέρει
Και εγώ στο ορκίζομαι δεν τους παρεξηγώ
Ο κόσμος μιλάει γιατί νομίζει εν τέλει
Οτι γνωρίζει τον τρόπο που λειτουργώ
Μα εγώ δεν μπαίνω σε καλούπια
Και αυτό ξέρω πως τρομάζει έστω τις περισσότερες φορές
Εγώ λίγη ζωγραφική λίγα τραγούδια
Αλλά αυτά έχω μάθει τόσο καιρό να απαλύνουν τις πληγές
Κοίτα πως γίναν τα σημάδια μας συνήθειες
Και πίσω απ'τις κουρτίνες μας
Παίζοντας ένα μόνιμο κρυφτό
Ανάμεσα στον κόσμο που υπάρχει και στο κόσμο που κατανοώ
Το αυτονόητο δεν υπάρχει
Και εγώ βαριέμαι κάπου κάπου να εξηγώ
Δεν ζήτησα ποτέ να με φέρει πίσω στο κόσμο
Μα έγινε το κάρπα μου δεν είχα σφυγμό
Κοίτα πως γίναμε συνήθειες και σημάδια
Και καθαρίσαμε τα τζαμιά μας
Και πλέον παίζουμε κάνοντας τέχνη
Θα είναι εφήμερο ή για πάντα έλα μου ντε δεν θέλω να ξέρω θέλω να έρθει
Και να με βρει να χορεύω ξυπόλυτο
Σε μια βροχή που θα γεννήσουνε τα μάτια μου
Και να με κάνει σβούρες και να σε βλέπω χαρούμενη
Που έχεις κολλήσει τα κομμάτια μου
Λίγο νερό λίγο πηλό ποσό τυχαίο
Σου είπα στα αρχίδια μου η απόσταση
Οταν υπάρχει κάτι που μας δένει πυγαίο
Πλέον δεν είναι χόμπι
Είναι αναγκαίο για τις ανασφάλειες μου
Μου πες να μάθω να βγάζω φωτογραφίες
Για να απαθανατίζω καλύτερα τις στιγμές μου
Σου πα πως ξέρω μα το κάνω με στυλό και χαρτί
Και αυτό που ακούς είναι οι δικές μου