Έτσι βλέπω τις πεταλούδες
Σκιάχτρο
Popularity · Low
Listen
YouTube
0:00 / 0:00
Loading YouTube player...
Lyrics offset
Synced
Lyrics
Εγώ έτσι βλέπω τις πεταλούδες
Φτιάξε τον κήπο σου κι οι πεταλούδες θα 'ρθουνε
Κι αν φύγουνε κάποτε,στάλα μην λυπηθείς
Ήσουν μέρος της διαδρομής τους
Κι όπου κι αν φτάσουνε πάντοτε κάτι δικό σου θα 'χουνε μαζί τους
Λες, άνθρωπε μη λες τώρα τι κάνουμε
Γιατί όσο πάλευες με λάθη να φτιάξεις το αύριο
Η συγγνώμη σου μπορεί ν' απάλυνε για κάποιον άλλον λιγάκι το χτες
Εδώ που ο χρόνος κι οι ζωές μας γίνανε έννοιες σχετικές
Εδώ σιχάθηκες να 'σαι το δεδομένο, μα ταυτόχρονα ψάχνεις το ασφαλές
Αν σ' ερωτεύτηκε ως κάτι το ασαφές
Θα σ' αγαπά σ' όλες σου τις μορφές
Άνοιξε την καρδιά της κι είπε δες
Αφού στην τελική είν' όλα οπτικές
Ίσως καπνίζει ακόμα μόνο για να'χει ευχές
Νιώθεις
Νιώθαν οικογένεια μονάχα στις γιορτές
Μα η αγάπη κρύβεται στ' απλά, στις κρύες χαραυγές
Πριν φύγεις βιαστικά για τη δουλειά, στον τρόπο που σου φτιάχνει νες
Αφού η χαρά δεν είναι κάτι το διαρκές
Παλεύεις ξανά και ξανά να ζείτε τις ίδιες στιγμές
Που μοιάζαν όμορφες, μα πια τις λες ρουτίνα
Αυτή κοιμάται στο Ντουμπαι ή στο Ραμπάτ
Μα και στο Κάιρο σε μια νύχτα, μα πάντα ξυπνάει Αθήνα εδώ και χρόνια
Ονειρεύεται ταξίδια από χώρα σε χώρα
Μα εσύ δεν θα πήγαινες γι' αυτό κι αυτή καιρό κοιμάται χώρια
Τα βράδια φεύγαν μόνα
Ίδια προβλήματα σ' αλλαγμένα σεντόνια
Μα μια φορά, αφού δεν έμαθε να εκφράζεται
Άνοιξε το μυαλό του κι είπε: μπες
Μια Δευτέρα σαν όλες τις Κυριακές
Εκείνο το πρωινό ήταν ο πιο όμορφος καφές
Γιατί δεν έφυγες
Αν φύγουμε, θα φύγουμε μαζί σαν μαχητές
Της είπες και ξάπλωσες δίπλα της μετά από τόσα χρόνια
Κι ένιωσες τόσο άνετα κι ας ήταν καναπές
Στα στήθη της τομές
Την κάνουν άβολα να νιώθει με το σώμα της
Μα αυτός της θύμισε τα τότε λόγια της
Αν μ' ερωτεύτηκες ως κάτι το ασαφές
Θα σ' αγαπώ σ' όλες σου τις μορφές
Αποκοιμήθηκαν γλυκά σαν οικογένεια
Κι η οικογένεια γιορτάζει όλο τον χρόνο
Ήταν στα μάτια τους οι λόφοι της Αθήνας πυραμίδες
Τα δέντρα ουρανοξύστες
Κι ο καπνός τόσο γλυκός σαν ναργιλές απ' το Μαρόκο
Έτσι κι αλλιώς στην τελική ειν' όλα οπτικές
Εγώ πώς νιώθω
Άνοιξε την κουρτίνα, ο κήπος είχε μαραθεί
Οι τριανταφυλλιές, το φυλλοβόλο, το αειθαλές, τα φύλλα σκούρα
Έμειναν στο περβάζι συζητώντας, χαμηλώσαν τα τραγούδια
Σ' αγάπησα σ' όλες μας τις λιακάδες, είχα ανάγκη όμως τις συννεφιές
Αν βρέξει οι άνθρωποι χρειάζονται σκεπές
Μα αν κάτι νιώσουμ' άλλο σπίτι μας, αυτό δεν ειν' τα τούβλα
Βλέπεις καμιά φορά μέσα μας βρίσκουμε αυτόν που λέμε Ιούδα
Τι κι αν ο κήπος μας δεν έχει πια λουλούδια
Σου χρωστάω μια συγγνώμη
Κι η συγγνώμη του έγινε στην καρδιά της πεταλούδα