Skip to content
Lyric
Dive
Public playlists
My playlists
Search
Sign in
ölülerle sohbet.
Ron V
Popularity · Low
+
🇹🇷 Turkish · Original
0
0
Listen
YouTube
1
2
3
0:00 / 0:00
Loading YouTube player...
Lyrics offset
Synced
Lyrics
Original
Translation
Bilingual
Ey, V!
Gece geç saatlere kadar yaz
Yeteneğim bol ki başarımız az
İki yaka birleşiyor beni yıkamaz
Hele benim gibi biri kibar olamaz
Geceleri Bartu'yum gündüz Ronas
İkisini deneyip gelip yanıma yat bebeğim
Bu ruhun içinde edelim bir savaş
Gönlüm açık evet içerisinde dolaş, ya
Çıkış yolu bulamam ki bedenimden
Psikozum tabii ki bu "kederimden"
Buna bir cevap bile verebilmem zor
Hiçbir şey gelmezdi elimden
Üzerinden geleceğim bir gün her şeyin
Sahip olacağım en güzelinden
İnsanları güçlü yapan ailesiyken
Benim fotoğraflarım eksildi galerimden!
Sebebi ne peki? Çekil önümden!
İstediklerim benimle gelmiyor iken
Ölümü dilememse çok komiktir yaşamaz iken
Bura' bir cehennemdir, anlasana meleklerimden
Oynatırım belki bir gün yeri yerinden
Gördüklerim gerçek anne, delirmedim ben
Bir gün olur da bakarsınız ya benim gözümden
Yüzüm gülerdi de sonrasında sevinmedim ben
Bir hiç uğruna yazıyorum yazılarımı
Nasıl ki tarif etmeliyim bütün acılarımı?
Kalemim ellerime yapışıyor hüzünlerin ortasına
Dinlemedim okuldaki hocalarımı ve sustum!
Sustum; her gece sarıp yine kan kustum
Her gece inadına kin kustum
Herkesin inadına kin kustum
Mucizelere inanmak bana yakışmaz
Zor geliyor sabah her seferinde
Günahlarım emanet rabbime
Bu düzelmez geçmişi versen elinle avuçlarıma
Bu yanık tadı göğsüme dolardı
Düştüm, düştüm; baya da yol aldım
İstiyorken ansızın öl
Yürüdüğüm tüm yollar ayağıma dolandı
Ben hep eskiyi anlatıyorken şeytanım diyor
"Vur tekmeyi!"
Ele güne vezir alem
Sustum itaaten
Şimdi neredeysek; gurbetteyiz
Aklım kalıyor yine diriliyor ansızın
Parmaklarım kırıyor fay hattını
Gezegen bana dar geliyor ben yaşıyorum ölmüş birinin hayatını
Kan kaybediyor bahçem!
Bunu düşünmekten yıllarca uyumaz oldum
Ve bu düzelmez ki zaten gerekiyor bana akustiği iyi bir kromatoryum
Bana bir umut oldu yine elimin altında
Ruhum kanarsa belki korkarsın
Anladım ki tüm yaşantım İsa'nın yarasına merhem olmaktı!
Yine de yoruluyorum unutup asıl adımı
Sanırım marifet değildi dilediğim kazanım
Adımlarıma yakışıyor bütün kaldırımların
Avuçta haykırışlarım
Gözümde cam kırıklarıyla sustum!
Sustum; bundan böyle gölgelerime "biz" demiyorum
Artık ölülerle sohbet etmek istemiyorum!