Banicja

Bisz

Popularity · Low

🇵🇱 Polish · Original

Listen

YouTube

0:00 / 0:00

Loading YouTube player...

Lyrics offset

Synced

Lyrics

Życie zawsze chciało więcej ode mnie Niż ja od niego i to ono uczyniło mnie tym Czym jestem i wiesz że prędzej zdechnę Niż zadowolę się niczym i odepchnę krzyż Jestem ofiarą która sama siebie składa w rymach Szukam koryta w którym osiądzie flow Mojego życia potok wciąż się potyka Nieustannie piersią wycierając dno Nigdy nie wiedziałem co jest poezją Próbuję tylko wytłumaczyć parę spraw Wiem że ból ma więcej imion niż jedno I musisz go oswoić kiedy zostajesz sam Pieprzyć tępy pochód dni donikąd Nigdy nie uwierzę że jest sens w tym Każdy z nas jest takim samym banitą Niektórzy tylko padli I już się nie podnieśli Nienawidzę ludzi za każde kłamstwo Które musiałem połknąć żeby teraz nim rzygać Ale moje zimne oczy nie gasną I wszystko wszystko dopiero się zaczyna Nauczyłem się wiele lecz nie od nich Głos sumienia filozof Seneka Tak naprawdę mój jest tylko chodnik Na którym moja stopa miejsca nie zagrzewa Jestem zgodny z czasem nie miejscem Każda sekunda znajduje mnie gdzie indziej Ramiona otwarte ma tylko przestrzeń I tylko jej krańce czekają aż przyjdę Gonię a wszystko co minione W momencie wyboru zasklepia się jak blizna Przeszłość jest mostem który płonie Przyszłość to wolność świadoma banicja Mimo że to tylko rzep na ogonie to Dopóki nie wypluję płuc gonię go Wiem że nie chce mnie świat go nie dotyczy To co tylko dla mnie jest wszystkim Lecz moje myśli jedynie wciąż do niej rwą W niej zbiega się mój szczyt i moje dno A jedyny mój możliwy koniec To gdy własny ogon zaknebluje mi pysk i Przestanę wyć i uciekać Przed tym głosem który gna mnie na krawędź Za którą nie ma już nic Wiem gdzie jest zapisany mój los Wykwitły z bólu o marzeniach dziecka I ciągle stamtąd dobiega mój głos Pełen prostego pragnienia szczęścia Wciąż chcę pokonać niemoc Wobec świata który łamie mi palce Jego bezinteresowną przemoc Która uczyniła mnie kaleką na starcie Nawet sobie mogę powiedzieć „Nie znasz mnie" Wciąż tkwi kij w szprychach mojego życia Tamto dziecko dzisiaj znowu nie zaśnie Z twarzą w poduszce próbując oddychać Ile to już lat wciąż to samo Stanowi moją siłę i największą słabość Brutalnie walcząc rozrywa tożsamość I cokolwiek zrobię to zawsze za mało Mimo że to tylko rzep na ogonie to Dopóki nie wypluję płuc gonię go Wiem że nie chce mnie świat go nie dotyczy To co tylko dla mnie jest wszystkim Lecz moje myśli jedynie wciąż do niej rwą W niej zbiega się mój szczyt i moje dno Żeby móc być sobą zakląłem krąg samotności banicji